Panta rhei! Een verslag van de Bowlingavond

Panta rhei! Nee, niet de nieuwste trend in damesbroeken en je zal het evenmin op het menu van je lokale Chinees vinden. Wel de beroemde uitspraak van Heraclitus. Een oude Griek die zijn chronische melancholie bevocht door nodeloos ingewikkeld over filosofie te schrijven, waardoor men hem ook wel eens de vader der bureaucraten noemt. Het is waarschijnlijk geen toeval dat Heraclitus’ beroemdste uitspraak ook zijn simpelste is. “Alles stroomt!”, wist hij ooit eens de Efezenaren mee te delen, “Een man kan niet tweemaal in dezelfde rivier stappen.” Klinkt allemaal wel zeer poëtisch, maar wat bedoelde Heraclitus hiermee?

ARNE VERMASSEN

 

Volgens de huilende filosoof bevindt de wereld zich in een constante staat van verandering. Een rivier, bijvoorbeeld, voert steeds andere waterdeeltjes van bron naar monding, al draagt ze eeuwenlang dezelfde naam. Hieraan zou ik willen toevoegen dat tevens mensen volgens dit principe leven. Net zoals een rivier bevinden we ons voortdurend in metamorfose. De haren op ons hoofd, de kleding aan ons lijf, de muziek waar we het ene jaar bij zweren en het andere verafschuwen, maar ook geliefden en kameraden, alles verschijnt en verdwijnt te zijner tijd.

Desondanks stroomt het leven niet altijd aan hetzelfde tempo verder. Soms neemt het water ons aan zo’n snelheid mee dat we alle controle verliezen, dan kan men wel eens aan de oever stranden. In die eerste weken van de universiteit wordt een jonge student overrompeld door verandering, vermomd als nieuwgevonden vrijheid, ingewikkelde stratenplannen en een studentenpopulatie van vijftigduizend onbekenden. Obstakels zijn er inderdaad genoeg.

Daarom organiseerde Historia een bowlingavond voor de studenten die in 2017 hun bachelor in de geschiedenis aanvangen. Op die manier leren de nieuwkomers, vanuit alle windhoeken afgedaald naar Leuven, meteen hun medestudenten kennen. Er was dan ook een massale opkomst. Bowlingballen van acht tot vijftien rolden over de banen en slaagden er veelal in slechts enkelingen weg te scheren. Oordeel echter niet te snel! Niet alle amateurs van de geschiedenis zijn vervloekt met twee linkerhanden en kegelblindheid. Toegegeven, strikes waren een zeldzaam gebeuren, desondanks bereikten enkele historici in spe de veertig of zelfs de vijftig punten op het einde van hun spelletje. Naar wat ik vernam, verwachtten deze gelukkige winnaars nog steeds een prijs voor hun inspanningen. Hun minder fortuinlijke collega’s verveelden zich zeker niet. Zij hadden het druk met namen uitwisselen en aan de toog hangen. Studenten geschiedenis mogen dan wel geen talent hebben voor die edele sport der balwerpen, maar plezier weten ze als geen ander te maken! Het zou me niet verbazen, mocht die arme barman nog steeds niet bekomen zijn van de ervaring.

Studenten geschiedenis mogen dan wel geen talent hebben voor die edele sport der balwerpen, maar plezier weten ze als geen ander te maken!

Eens alle punten opgeteld waren en er slechts lege glazen op de tafeltjes verbleven, vertrok het gezelschap naar de afterparty. De volgende dagen laaiden hun facebookprofielen op met de vriendschapsverzoeken van talloze ongure figuren, waarmee ze dat eerste jaartje zullen trotseren.

Op die manier hielp Historia een vijftigtal jonge studenten met hun eerste stappen in onbekend territorium. Want een rivier ontvangt nooit tweemaal de voeten van eenzelfde man.

nvdr: hoewel de bowlingavond plaatsvond eeuwen geleden, namelijk de eerste dag van het academiejaar, geldt alles wat hier gezegd werd nog steeds. Elk Historia evenement is de moeite waard, vrienden!

Geef een reactie