Deprecated: Function create_function() is deprecated in /customers/0/3/9/kringhistoria.be/httpd.www/hermes/wp-content/plugins/events-manager/widgets/em-events.php on line 208 Deprecated: Function create_function() is deprecated in /customers/0/3/9/kringhistoria.be/httpd.www/hermes/wp-content/plugins/events-manager/widgets/em-calendar.php on line 76 Hermes Hekelt: ‘Thuis’-personages die op random weekdagen sterven – Hermes

Hermes Hekelt: ‘Thuis’-personages die op random weekdagen sterven

Het leven valt niet mee voor een pragmatische bombastische autist als ik. Er zit nul regelmaat in mijn bestaan, iets wat de dagen spannend maar vermoeiend maakt. Toch bestaan er van die kleine dingentjes die het samengaan van pijn, verlies, hartzeer, malaise en kwel over de gehele lijn gedeeltelijk kunnen opvangen, alzo in een soort van menselijke draagbaarheid voorzien. Een fak pintje aan 1 euro, een fak duveltje(s) aan 2 euro, de gegarandeerde loempialand-darmen die je daags na een maaltijd aldaar ervaart, een gesprek met een aangenaam persoon en ja, ook ‘Thuis’. De kracht van dergelijke soaps zit nu eenmaal in haar herkenbaarheid en betrouwbaarheid: ze zijn er elke dag op hetzelfde moment en dat schept troost. Toen ik gisteren omstreeks half 1 het gezelschap van mijn minnelijke bedje opzocht en mijn vingers zich met behulp van mijn toetsenbord dat met behulp van mijn laptop werkte, zich een weg baanden richting www.vrtnu.be , hoopte ik dan ook de hel van mijn dag met behulp van ‘Thuis’ in perspectief te plaatsen. Niets was minder waar.

MILAN VANDERMEULEN

 

Want wat kreeg ik net als ongeveer 1 miljoen mede-fans voorgeschoteld? Dood. Koelbloedig een dode op mijn scherm. Nu ja, dit gebeurt inderdaad wel vaker in ‘Thuis’, de gemiddelde leeftijd in het fictieve stadje lijkt genetisch immers sterk verwant met een willekeurige middeleeuwse stad op het hoogtepunt van het pestseizoen. Toch lijkt het Vlaamse medialandschap in samenspraak met kijkers, schrijvers, acteurs en analisten als mezelf tot een welwillend Gentlemen’s Agreement te hebben besloten: overlijdens gebeuren op vrijdag. Op die manier bouw je niet alleen de spanning op —zaterdag en zondag zijn niet te genieten voor soapfans als ik— , maar je geeft ook een soort van preventieve indicatie van de ellende die mogelijks staat te gebeuren.

 

Niks daarvan in de aflevering van gisteren. De schrijvers toonden zich als studenten die net een examen hebben verlaten: alle opbouwende kennis werd meteen vergeten. Luc Bomans, onze favoriete verkrachtende, sjoemelende, egoïstische moordenaar die zichzelf na een mislukte zelfmoordpoging heruitvond als plant, gaf zijn pijp aan Maarten. Het is de eerste keer dat Bomans iets aan iemand geeft (buiten dan ongewilde seks aan Simone, nvdr), dat terzijde, maar wat ik wil zeggen is: WTF?!

Verlof voor fictieve begrafenissen zal dan ook syndicaal moeten verankerd worden om de mentale welvaart van de beroepsbevolking te kunnen blijven handhaven (Rudy De Leeuw, the stage is yours).

Ik was hier, net als mijn mede-fans, niet op voorbereid. Iedereen wist dat Lucske zinnens was euthanasie te plegen, zijn overlijden kwam dus niet even onverwacht als pakweg een goed programma op VTM. Meneer Bomans stierf echter onverwacht in zijn slaap, voor een kampvuur in het gezelschap van broer Frank en zoon Louis (je weet wel, de man die op miraculeuze wijze zijn als kind verloren oog wist terug te groeien). Niet alleen breken zo de harten van alle ‘Thuis’-kijkers, er wordt gewoon de voeten geveegd aan alle wetten der fatsoen die we zo voor vanzelfsprekend namen. Een hoofdpersonage sterft niet op woensdag, aub he! Vroeger aten wij op woensdag frietjes, was het maar een halve dag school, telde ik de sterren in de hemel. Anno 2018 moet ik in het midden van de week plots overlijdens gaan verwerken. De horror. Ik voorspel dan ook grote economische achteruitgang in Vlaanderen wanneer soappersonages nog vaker op weekdagen zullen overlijden. Verlof voor fictieve begrafenissen zal dan ook syndicaal moeten verankerd worden om de mentale welvaart van de beroepsbevolking te kunnen blijven handhaven (Rudy De Leeuw, the stage is yours).  Daarbovenop, een meer serieuze noot, komt er zo geen volwaardige verhaallijn die euthanasie op een respectvolle manier belicht, iets was toch een gemiste kans is voor ‘Thuis’, die het eerder al opnam voor thema’s als homoseksualiteit, IVF en transgenders.

 

Ik kan niet afdoende uitdrukken hoe hard dit me raakt. Wel wil ik nog kwijt dat mijn haat en verbazing voor de gang van zaken momenteel onderdoet voor het verlies van Luc Bomans. Een icoon uit de serie, een voorbeeld voor menig bewoner van de gevangenis, een naam als een klok in elke Vlaamse huiskamer. Ik stel voor dat we vandaag 1 minuut stilte houden omstreeks 16:12 (mijn schatting van het uur waarop hij Simone verkrachtte in 2001).

 

Ps: Verder wil ik ook nog zeggen dat een kader in het huis van Judith echt enorm scheef hangt en dit me misschien nog harder stoort dan het voortijdige einde van Luc Bomans. Doe hier iets aan, liefste ‘Thuis’.

 

 

 

Milan Vandermeulen

Milan mag zich ondertussen historicus noemen, maar bleef redacteur bij Hermes. Hij volgt de actualiteit, denkt er het zijne van, maar heeft het vaak enorm moeilijk met de mensheid en haar oneindige lompheid.

Geef een reactie