Een open brief betreffende de rechten van de mens

Aan de bibliografie der bibliografieën of dat ene metersbrede boek dat alle woorden van alle talen beweert te bevatten—wie dan ook over de universiteitsbi- bliotheek heerst, ik zou graag een probleem onder uw aandacht brengen dat mij en mijn collega’s veel leed bezorgt. In 1948 verklaarden de Verenigde Naties in artikel 4 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens dat slavernij voortaan tot het verleden van de mensheid behoort. Daarenboven stelt artikel 23 dat elke vorm van arbeid een gelijkwaardige compensatie

ARNE VERMASSEN

Desondanks treedt de universiteitsbibliotheek deze rechten met de voeten. Ze behandelt op dagelijkse basis dit document en de diplomatieke status van het vaderland met zulke minachting dat het een absolute schande is. Een schaamteloos vertoon van machtsmisbruik, vriendjespolitiek en intellectuele arrogantie. Kortom, alles wat verkeerd loopt in het wetenschappelijk bedrijf. Mijn collega’s weten beslist waarover ik het heb, maar sta mij toch toe de duivel bij naam te noemen voor de oningewijden.

Telkens ik gebruikmaak van de universiteitsbibliotheek, een dienst waar mijn papa überhaupt zeer veel geld voor heeft betaald, valt het me op hoeveel plezier toeristen halen uit mijn aanwezigheid. Wanneer ze een hardwerkende student zien buigen over een mastodont van een naslagwerk, lichtten hun anderstalige oogjes op met kinderlijke verwondering. Een voyeuristische drang drijft hen tot verdere toenadering, werkelijk een uiterst pervers schouwspel, tot ze in alle geniepigheid een foto nemen van mijn gezweet. Ik voel mij gebruikt! Een gevoel dat mij als trotse middenstander niet past! Ik kan me enkel voorstellen hoe hun hermanos, of folks back home me leutig uitlachen, terwijl ze de foto’s van hun rijkere familie beoordelen. Kijk!—hoor ik ze kwelen in mijn hoofd— hier heb ik een inboorling ontmoet. Kijk toch hoe aandoenlijk hij lacht, terwijl hij voor de zoveelste keer die dag zijn facebook opent in plaats van te werken! Hebben we die onschuld verloren in onze beschaafde samenleving? Met de woorden van Comacs politbureau: Deze ontmenselijking moet nu stoppen!

Ik eis een vergoeding van de universiteitsbibliotheek, in proportie met het aantal toeristen die bevredigt het gebouw verlaten na hun bezoek. Daarbovenop moet elke toerist de toegang tot de bibliotheek ontzegd worden gedurende de maand augustus, aangezien het té schaamtevol is om in deze periode mensen te entertainen. Indien u weigert met mij in dialoog te treden, stuur ik mijn getuigenis meteen door naar het regionale kantoor van Amnesty International. Wacht maar tot hun jaarlijkse schrijfmarathon van start gaat. Dan zal het u duidelijk worden wat voor fout u begaan heeft. Met de woede van de internationale gemeenschap solt men niet!

In de hoop dat deze brief een betere wereld inluidt voor de geschiedenisstudent.

 

Geef een reactie