Deprecated: Function create_function() is deprecated in /customers/0/3/9/kringhistoria.be/httpd.www/hermes/wp-content/plugins/events-manager/widgets/em-events.php on line 208 Deprecated: Function create_function() is deprecated in /customers/0/3/9/kringhistoria.be/httpd.www/hermes/wp-content/plugins/events-manager/widgets/em-calendar.php on line 76 Seks, drugs & Rock ’n Roll: Historia Toneel 2017 – Hermes

Seks, drugs & Rock ’n Roll: Historia Toneel 2017

‘De Kersentuin’ is verkocht, het decor afgebroken, de volle flessen vodka zijn verleden tijd en de prijzen worden binnenkort uitgereikt. Het doek is gevallen over het historia toneel 2017, maar de annalen noteren een prachteditie. Een toneelrecensie moet u hier niet verwachten, wie is daar nu eenmaal in geïnteresseerd? Eens de lichten uitgaan en soms zelfs ervoor nog, blijkt het artiestenmilieu van Historia toneel een broeihaard van sensatie te zijn. Akkoord, veel seks was er niet, drugs zijn verboden en Rock ‘n Roll maakte te veel lawaai tijdens de voorstelling, toch liet de toneelweek haar medewerkers achter met fijne herinneringen. Wij spraken een niet nader genoemde actrice over het reilen en zeilen achter de schermen. Onderstaande getuigenis geeft u, de buitenstaander, een inkijk in de wondere backstage wereld van Historia toneel.

Getuigenis door Celien Van Hoeymissen, die anoniem wenst te blijven (zie foto)

Zoals u wellicht al weet, voerde Historia toneel enkele weken geleden een geniaal stuk op. Nu ja, geniaal, ik ben bevooroordeeld vrees ik en daarom laat ik het u zien. Aan de hand van enkele foto’s en anekdotes sleur ik u door een heel jaar aan plezier, geroddel, geween, soms een beetje boosheid maar vooral vriendschap. Daarnaast krijgt u enkele never heard before weetjes van achter de schermen. Was het haar van de butler echt zo wit en wat was er in godsnaam aan de hand met die onflatterende witte broek die maar bleef opduiken?

Onze eigenste Lies Depickere schitterde in de rol van gouvernante Charlotta. Met haar West- Vlaams accent wist de komische noot in het stuk heel wat harten te veroveren. Het West- Vlaams van Lies is helaas heel wat minder goed dan dat van Charlotta. Na menig keer de vraag te hebben gekregen of ze “altijd zo praat” en of zo “ook gewoon kon praten” wil ik alle misverstanden de wereld uit helpen. Lies heeft West- Vlaamse bijles gekregen van haar moeder, die deze prachtige taal wel machtig is. Duizendmaal dank dus aan de mama Lena om er voor te zorgen dat de helft van de zaal haar niet kon verstaan.

Een professionele photoshoot lijkt allemaal leuk en aardig tot je in maart naar buiten wordt gestuurd om foto’s te nemen voor een zomerscene. Met dank aan onze fotografe Marie Hendrix die ervoor zorgde dat het er uit zag alsof het warm was. Een heel moeilijke opdracht wanneer er geen enkel blad aan de bomen hangt en je foto’s neemt in een bos. De foto’s die toen gemaakt werden, waren oorspronkelijk bedoeld om reclame te maken op sociale media. Uiteindelijk vielen de fotografische kunsten van Marie zodanig in de smaak dat een van de foto’s de achtergrond vormt voor onze affiche. Marie is te boeken voor feestjes en partijtjes, ook daar kan ze ervoor zorgen dat uw facebook profiel er heel wat mooier uitziet.

Getuigenis van Celien Van Hoeymissen, die anononiem wil blijven (zie foto)

Wie onze voorstelling is komen bewonderen (veel dank daarvoor) heeft wellicht opgemerkt dat ouderdom in de Kersentuin betekende dat uw haardos een prachtige witte kleur kreeg. Hoe ouder het personage, hoe kleurlozer de coupe. Het grootste slachtoffer van deze keuze van de kostumering was Ward Lammens. Deze arme stakker moest dagelijks tien minuten stil op een stoel zitten terwijl ze rond en op zijn hoofd wild te keer gingen met een bus droogshampoo. Ja hoor, u leest het goed, droogshampoo. Het geheim voor een witte coupe kan u voor nog geen drie euro vinden bij kruidvat (op andere plaatsen kan dit vast ook, maar daarvan kan ik u helaas de prijs niet geven).

Kostumering is een belangrijk deel van een voorstelling. Het doet je geloven in de echtheid van de personages. Dat was bij de kostumering in de kersentuin niet anders. Bij het personage Lopahkin, vertolkt door Tuur Decaluwe, maakte zijn kostumering deel uit van zijn evolutie. In de eerste acte draagt deze (durf ik het zeggen) lompe boer misschien wel de verschrikkelijkste witte broek die ik ooit met mijn ogen heb aanschouwd. Na dat ik dat een beetje te luid door de ruimte had geschreeuwd bleek de broek eigendom te zijn van onze regisseur (en niet van Hugo van Nicole, hoogst opmerkelijk). Die wilde zijn broek na de voorstelling natuurlijk terug. Dat was echter buiten Tuur gerekend die er voor zorgde dat er een scheur in kwam. De opmerkelijke lezer snapt natuurlijk ook dat Tuur dit expres deed. Deze lelijke broek zal nu niet meer in het straatbeeld verschijnen, dankuwel Tuur. (Tuur zelf ontkent deze feiten en beweert dat het gat er al was maar in het belang van dit artikel, negeer ik dit).

Tarcisius V.D. moest zijn carrière bij One Direction laten varen toen bleek dat hij effectief een instrument kon bespelen en hij een rol kreeg in ‘De Kersentuin’, nvdr.

Tijdens de voorstelling kan er een hele boel misgaan. Iemand kan zijn tekst vergeten, of plots beginnen improviseren omdat hij daar zin in heeft (ja Tars, ik heb het over u), of een voorwerp kan plots op een plek staan waar het helemaal niet hoorde te staan. Dat laatste is tijdens de voorstellingen van de kersentuin wel eens voorgevallen. Het decor was opgebouwd uit dozen die verschenen en verdwenen tussen de actes door. Wanneer de dozen niet op de scene stonden, wachtten ze in de coulissen om terug op te mogen. Daar ging het echter mis. Zoals een vliegtuigcrash meestal veroorzaakt wordt door menselijk handelen, was dat ook hier het geval. De acteurs moesten de dozen zelf in de coulissen plaatsen en dat was klaarblijkelijk moeilijk voor sommigen van ons (om wraakacties te vermijden, zal ik hier geen namen vernoemen). Wanneer onze geliefkoosde gastacteur Milan Vandermeulen als zwerver de coulisse in vloog gebeurde dat die dag nog al letterlijk. Door een duw van een van zijn tegenspelers werd Milan de coulissen in gecatapulteerd waar hij stuitte (ook letterlijk) op de dozen die door een niet genoemde acteur recht voor de opening in de gordijnen waren geplaast. De knal die daarop volgde was luid genoeg om een getraind acteur van het kaliber van Meryl Streep uit zijn concentratie te brengen (ik heb het over mezelf).

‘Indien u nog op zoek bent naar een ongeleid projectiel dat u zo de coulissen in danst, bel dan zeker eens aan bij Jens Borgions’

“Een prachtig dansnummer waarbij elegante dames over de dansvloer schrijden terwijl hun partners hen door de zaal heen leiden”. Dat was wat in het script stond (oke dat is niet helemaal waar er stond “de dans is groots, walsachtig, opulent” maar ik ben nogal eigenwijs en schrijf graag wat ik zelf wil). Voor het aanleren van deze wals werden twee professionele leerkrachten ingehuurd. Die leerkrachten waren onze eigen Marie en Thibo van Ermengem. De professionaliteit viel nogal tegen. Zij leerden ons de passen die we twee weken later alweer vergeten waren. Mijn danspartner Tarcisius van Doninck sleepte mij over de dansvloer. Ik wil mij bij deze ook excuseren voor alle keren dat ik op je tenen heb getrapt en de verkeerde kant uitwalste. Ik was echter niet de grootste dansramp van het stuk. Indien u nog op zoek bent naar een ongeleid projectiel dat u zo de coulissen in danst, bel dan zeker eens aan bij Jens Borgions. Monologen afsteken over socialisme kan hij als geen ander, maar dansen is toch niet een van de sterkste punten van deze jongeman. Daarbij moet echter vermeld worden dat de heer Borgions niet de enige was wiens danstalent niet zo denderend was. De heer Arnaut van Vlierden vond het klaarblijkelijk wel een leuk idee om zijn danspartner door de lucht te gooien wat zorgde voor een valpartij. Wie zegt dat toneel niet gevaarlijk kan zijn?

Ook Lies D. blikt tevreden terug op het Historia toneel. Hier kan u dat duidelijk zien, nvdr.

Wil jij volgend jaar zelf leuke dingen meemaken waarover ze twintig jaar later nog zullen praten? Kom dan volgend jaar naar de audities van Historia toneel. Dan staat jouw naam misschien volgend jaar te blinken in een artikel over anekdotes en domme acties. 

Dit artikel verscheen in mei 2017 in Hermes 5, jaargang 13.

Celien Van Hoeymissen

Celien is bachelorstudente geschiedenis en tevens redactrice bij Hermes. Ze is expert in openingszinologie en vallen met de fiets.

Geef een reactie