Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /customers/0/3/9/kringhistoria.be/httpd.www/hermes/wp-content/plugins/jetpack/_inc/lib/class.media-summary.php on line 77 Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /customers/0/3/9/kringhistoria.be/httpd.www/hermes/wp-content/plugins/jetpack/_inc/lib/class.media-summary.php on line 87 De patat der West-Vlaming – Hermes

De patat der West-Vlaming

Na een jaar op deze faculteit Letteren vertoefd te hebben (als autochtone Leuvense jongeling), tussen allerlei soorten en rassen mensen, is er slechts één ras dat me echt is opgevallen; dat der West-Vlamingen. Ze fascineerden me zo hard dat ik een jaar lang mijn bevindingen over deze organismes heb neergeschreven. Gebundeld vormen deze bevindingen een heus onderzoek, waarvan ik in dit artikel een korte samenvatting geef.

Al een jaar lang kreeg ik de kans om me met West-Vlamingen te omringen, hier aan de faculteit Letteren. Meestal waren dit vriendelijke wezens met het hart op de juiste plaats, een beetje vergelijkbaar met de Hobbits van Middelaarde, maar met toch wat een vreemde voorliefde voor aardappels. Zij verkiezen eerder de benaming ‘patat’, die ze absoluut moeten ‘rooien’ wanneer de maanden juli en augustus beginnen. Al in het begin van vorig academiejaar wou ik hun liefde voor deze eetbare knol beter begrijpen en wou ik ook hun andere mysteries ontrafelen,  dus zocht ik een typerende West-Vlaamse proefpersoon. Dat lokaliseren was niet zo heel erg moeilijk; ik meende immers toen ik in een aula stapte wat bronstige hertenkalveren te horen maar het waren gewoon enkele West-Vlamingen die letterlijk over koetjes en kalfjes aan het praten waren. Voilà, ik kon zelfs een target uitkiezen, ik ging dan maar voor een meisje met een felrode jas waarvan de naam niet verklapt zal worden, wegens privacy redenen.

Ik spotte veel gelijkenissen tussen ons beiden: beiden droegen we kleren, deden we gelijkaardige handelingen en lachten we Limburgers uit.

Weldra zat het meisje in mijn vriendengroep en kon mijn studie zich volop ontwikkelen. In het begin was het even wennen; onverstaanbare keelklanken, het geluid van klompen wanneer je ze ziet en ze had altijd ‘patatjes’ mee in haar boterhammendoos (of zoals de vertaling in het West-Vlaams blijkbaar klinkt: ‘Das minne schojne broddoase van Mega Mindy’). Ik spotte veel gelijkenissen tussen ons beiden: beiden droegen we kleren, deden we gelijkaardige handelingen en lachten we Limburgers uit.  Toch kon ik haar niet helemaal verstaan en begrijpen… er was toch iets wat hen onderscheidde en dus haar, en de rest van haar ras, toch tot een uniek wezen maakte. Mijn frank viel pas toen, op een mooie lentedag, ze me haar akkervrucht aanbood. De eerste hap deed mijn mond openvallen, zulk aroma had ik nog nooit geproefd. Zo’n West-Vlaamse aardappel is niet te vergelijken met de droge, behaarde aardappels die je hier meestal in Leuven om omstreken kunt vinden, mijn ogen gingen echter pas werkelijk open toen het jaar vorderde.

Ik begon naargelang de examens van juni vorderde de taal ook werkelijk meer te begrijpen en begon ergens zelfs het akkerleven te bewonderen, opeens waren die vreemde Westerlingen niet eens meer zo merkwaardig. Mijn psychiater verklaarde doodleuk dat ik gewend geraakte aan die homo sapiens pataticus, maar dat gelooft zelfs het kleinste kind niet. Mijn proefpersoon werd ook steeds een betere vriendin en het gebruik van mijn West-Vlaams vocabularium steeg snel, naarmate ik meer West-Vlaamse akkervruchten plukte. Uiteraard viel deze correlatie me direct op en kwam ik tot een opvallende, baanbrekende en nobelprijsverdienende conclusie: West-Vlamingen zijn gemuteerde Leuvenaars die teveel patatjes gegeten hebben (dit kan ook in de aggregatietoestand van puree of frietjes voorkomen). Dus wil je een West-Vlaming begrijpen en verstaan, pluk dan gewoon zijn/haar patat. (Er wordt niet aanheraden ermee te overdrijven of je kunt niet meer kereke weren).                               

Geef een reactie