Het grote dagboek van Ellen en Pepijn

U kent ze vast wel: Ellen en Pepijn, onze onderwijsvertegenwoordigers. (Of u daar een positieve of negatieve connotatie aan geeft dat ligt volledig bij u.) Dit artikel geeft u een inkijk in het dagboek van beide vertegenwoordigers zodat u kunt zien hoe zij die crisis trotseren.

Ellen

Grand Hotel Kempen: verstoring van de rust

Een zonnestraal scheen als een geniepige kleuter door het glas van mijn VELUX recht op mijn twee gesloten oogleden. Negen uur, las ik op de klok. Hmm… toch nog heel even tijd om me om te draaien. Zogezegd zo gedaan. Of het nu enkele minuten, kwartieren of uren later was laat ik in het ongewisse. Ik zette mijn brilletje op, rekte mij op een gymnastische en luidkeelse manier uit en zette mijn weg naar de benedenverdieping in. Ik vervolledigde mijn standaard ontbijt met een eitje en een kopje thee. Toen ik mijn zachtgekookt eitje op deze maandagochtend stressloos in een dopje zette, drong het nogmaals, maar deze keer echt hard, tot me door dat ik hier in quarantaine zit. Hier, in Grand Hotel Kempen.

Net zoals Ilja Leonard Pfeijffer had ik me teruggetrokken in een aangenaam, intellectueel en rustig oord. Na mijn ontbijt, dat ik wel zelf had geprepareerd in tegenstelling tot Pfeijffer, wou ik niet alleen mijn oogleden maar ook de rest van mijn lichaam laten genieten van de ochtendzon. Na enkele luttele seconden merkte ik het schrale, koude windje op. Ik concludeerde dat ik mij had laten beetnemen door die befaamde winterzon die een zekere koude als trouwe partner kende. Mijn pyjama was hier niet bepaald tegen bestendigd en dus trok ik mij maar terug in de verwarmde ruimtes van mijn Kempische huisje. De dag was officieel begonnen. Met mijn theekopje in de hand doorkruiste ik heel het huis tijdens mijn ochtendtoilet. Mijn moeder spijtig genoeg ook. De eerste taakjes van de dag werden uitgedeeld en op een figuurlijk to-do-post-it’je gepind.

En dan komt er een onheilspellend berichtje binnen… Alec…

Ik realiseerde me al snel dat al mijn gezinsleden, inclusief hun bacteriën (lees: taken), een negatieve invloed kenden op mijn humeur en levensstijl. Ik trok me dus terug in mijn leutige kamer en ontdeed me tijdelijk van ons gezinsleven. Godver-…, hahaha ahnee wel nice. Ik was net in mijn zetel gezakt met mijn ukelele op de schoot om Happy Birthday, het eerste en enige liedje dat ik kon tot nu toe, te oefenen. Deze actie werd al snel onderbroken door dé beroemde adjeslijn. Met een shotje whiskey achter de kiezen begon ik eindelijk aan de orde van de dag. Ik checkte Toledo, Facebook, Instagram… Ge kent het wel. Bracht wat onderwijszaken in orde.

En dan komt er een onheilspellend berichtje binnen… Alec… Ik had het door de kempische boerenlucht kunnen rieken…Als messenger thema’s kon toevoegen aan berichten dan had die van Alec Opdracht geheten en hing er een urgent label aan vast. Ik had het officieel vlaggen. Ik moest en zou een artikel schrijven voor de Hermes. Ik had het al zo druk met lezen, ukelele spelen, mails van Pepijn nalezen op dt-fouten, mijn kamer opruimen, wandelen, koken, online musea bezoeken, concerten beluisteren…en nu ook nog dat artikel. Eronder uitkomen? Eh eh, dat was bij Alec geen waar. Zoals Pfeijffer besloot ik, terwijl ik mijn door Alec verplichte 500 alles en niks zeggende woorden afrond,  nu ook iets heel belangrijk. Niets over massatoerisme, niets over de Kempen (hoewel dat natuurlijk een schoon einde zou zijn, maar happy endings zo basic…), niets over de liefde. Mijn conclusie is…pas op voor Alec. Hij heeft u nog eerder te pakken dan Corona op een hypothetisch festival. En dan hebt ge het vlaggen. Zoals ik vandaag. Het begon zo rustig.

———————————————————————————————————————————————————

Pepijn

23 maart – corona dagboek week 2: maandag

De wanhoop slaat in. Hij komt steeds dichterbij… DEADLINE! Ik werk statig verder maar ik kan hem niet langer bedwingen. Het heeft mijn ochtend, middag én avond in beslag genomen.  Mijn handen trillen… Thesis, thesis, thesis weerklinkt uit de diepte, ik geraak er niet aan uit. Het is een donkere schaduw uit mijn dromen! Ik geraak er niet aan uit…

IK VAL DUS EINDELIJK AF!

Als ik nog tot juni – en who knows augustus – hieraan moet doorwerken en plein Lockdown word ik echt wel gek. Dat gezegd zijnde, het Lockdown deel is zo slecht nog niet, het thesis deel daarentegen… Ik ben nu vaker thuis en kan dagelijks mijn ping-pong vaardigheden aanscherpen. Broertje inmaken hier, gezinstoernooitje winnen daar. Dit is de tijd om millenial-esque een #HealthyMindInHealthyBody te kweken. We gaan niet uit en lijden dus niet aan de amnesie die we anders te danken zouden hebben – dat waren veel werkwoorden na elkaar… zinsconstructies gehen nicht so makkelich – aan nonkel alkool. De extra maaltijden aan calorieën die we anders s ’avonds zouden binnenspelen aan blonde nectar blijven uit, IK VAL DUS EINDELIJK AF! Daarnaast is er niet veel te doen buiten tijd winnen. We moeten ons niet meer naar Leuven of naar aula’s verplaatsen en hebben dus ruim de tijd voor sport. Boodschap van algemeen nut: ga lopen! Iedereen, geen excuses!… Behalve voor mij dan, ik ben mijn loopschoenen op kot vergeten…

Ben je te sip om fit te doen? Dan heb je nog de interwebs voor je klaar staan. Ik raad echter aan niet je tijd te verdoen met het kijken van nutteloze filmpjes in de pleb wereld van Netflix… maar wel op de chad Youtube! (Tijd verdoen zullen we sowieso hé.) Ik wil dan ook even een aantal channel tips geven:

(Eerst als goede historicus)

– Eastory (met zijn dynamische frontlinie kaarten)

– The Great War (week per week overzicht van wat gebeurde in de eerste wereldoorlog)

– Feature History

(Dan als goede student)

– Economics Explained

– Minutephysics

– potholer54 (Zeker als in de #ClimateCrisis kwalitatieve informatie belangrijk voor je is)

(En dan voor het vertier)

Al het bovenstaande tbh, de andere channels die ik kijk zijn té politiek of gaan over videospelletjes.

Bij het avondmaal serveert ons moeder grapjes uit haar jeugd. Om af te sluiten deel ik hier alvast één omdat ik geen respect heb voor onze Noorderburen.

“De Belgen leven van de landbouw en drinken bier, de Hollanders van de krijg en drinken mede.”

Ps: Voor zij dit het al doorhadden, de intro is geïnspireerd op Moria en de deadline voor mijn eerst hoofdstuk is een ware cavetroll…

Pps: grond x3

Geef een reactie