De vloek van Jan Verheyen

Één april 2020; het was zover. Eindelijk kon ik de vierde film van Fc de Kampioenen ‘Viva Boma’ bestellen. Twee dagen later leverde de post mijn pakketje al en ondanks de quarantaine kon mijn dag niet meer stuk. Ik dacht voor heel even dat de wereld en het geluk me weer toelachten, maar dat enthousiasme was maar van korte duur… (pas op: Spoiler Alert)

Het was 3 april 19u57. In mijn pyjama en een pakje chips haastte ik me naar de Dvd-speler om de film op te zetten. Het was een emotioneel moment; aangezien Johny Voners inmiddels gestorven was, kwam de gedachte immers in me op dat ik weldra het slotstuk van de Kampioenensaga te zien zou krijgen. Met trillende handen van enthousiasme selecteerde ik ‘afspelen’ op het filmmenu en leunde achter over; klaar om te genieten. Terwijl ik dolgelukkig de eerste seconden van de film zag, liet ik een korte blik vallen op de Dvd-hoes en zag een naam staan die me wat angst in boezemde: Jan Verheyen. De derde Kampioenenfilm was ook door hem geregisseerd en eerlijk gezegd was die tot dan toe de minst goede Kampioenervaring. Ik verwachtte dus al een wat mindere film, maar wat volgde was erger, mensonterender en flauwer dan ik ooit had kunnen voorspellen.

De suïcidale gedachten spookten meer dan ooit door mijn hoofd tijdens die 1uur en 40 minuten aan beeldmateriaal.

Humor vergelijkbaar met die van Kabouter Plop, visuele effecten van de jaren ’50 en andere floppen… De film zat er vol mee. De personages verlieten zelfs al datgene waar ze voor stonden. Zo transformeerde bijvoorbeeld Goedele van een intelligente antropologe tot een simpele moeder die af en toe eens een kalkoen nadeed. Om de één of andere reden kreeg Bieke Crucke ook nog steeds tekst in de film, het stom wicht. Tot overmaat van ramp deed BTW, de chefkok van seizoen 9 en 10, ook nog eens zijn intrede en had oppermaagd DDT opeens ook een dochter.  De suïcidale gedachten spookten meer dan ooit door mijn hoofd tijdens die 1uur en 40 minuten aan beeldmateriaal.  Hoe kon het zijn dat de fantastische humor, verhaallijn en dergelijke, die we gewoon zijn van de kampioenen, ingeruild werden voor zulke -excuseer me voor het taalgebruik- regelrechte bullshit. Lang moest ik niet wachten tot het antwoord me te binnen schoot… Jan Verheyen. U kunt misschien wel zeggen dat hij ooit films kon regisseren zoals ‘Zot van A’, maar nu sloeg hij de bal toch wel compleet mis. In mijn opinie had zelfs Gert Verhulst aan dit project meer niveau kunnen geven. De grootste prestatie die Vlaanderen ooit heeft geleverd werd na 30 jaar dus zonder genade aan flarden gescheurd door meneer Verheyen. Heeft u ‘Viva Boma’ nog niet gezien? Goed, houd het zo of alle mooie herinneringen die u aan onze helden had zullen vervagen. Dank u, dank u meneer Verheyen om mij in een diepe depressie te duwen in deze periode. Bedankt, de quarantaine was nog niet genoeg.

Geef een reactie