Hermes hoort uit: Enrico Castro Montes

Dit jaar keert een oude rubriek terug in de Hermes… Namelijk ‘Hermes hoort uit’! In deze rubriek verschijnt er elke editie een interview met een prof of assistent. Aangezien in onze grote Hermesenquête van vorig jaar assistent Enrico verkozen werd als meest populaire prof, besloten wij hem als eerste te interviewen.

1. Laat ons beginnen met een evidente vraag: waarom ging u precies geschiedenis studeren? Wat was uw motivatie?

Dat was in mijn geval eigenlijk niet zo evident. Al van kleins af aan ben ik zeer geïnteresseerd geweest in geschiedenis. Door zes jaar Latijn te studeren en een aantal fantastische leerkrachten geschiedenis in het middelbaar was mijn interesse nog groter geworden. Ik was dus op het einde van het zesde middelbaar van plan om geschiedenis te studeren. Maar omdat ik ook goed was in talen werd ik door de leerkrachten aangeraden om Taal- en Letterkunde te studeren, want “als je veel talen kent, zal je makkelijk aan een goede job geraken”. Ik was ook de eerste van de familie die aan de universiteit ging studeren, dus het vooruitzicht op een goede job was zeer belangrijk voor mijn familie. Bovendien kon ik ook nog geen Spaans en als halve Spanjaard vond ik dat toch jammer. Daarom heb ik dus, deels rationeel, deels emotioneel, eerst voor de Bachelor Taal-en Letterkunde Frans-Spaans gekozen en nadien een Master in de Bedrijfscommunicatie behaald. Ik nam als keuzevakken echter steeds geschiedkundige vakken op: Franse Historische Teksten en Geschiedenis van Latijns-Amerika (na de onafhankelijkheid + precolumbiaanse en koloniale periode). Omdat ik deze vakken heel graag deed en omdat ik er goede resultaten op behaalde, besefte ik dat geschiedenis toch echt mijn ding was en nu ik toch mijn talendiploma had, zou ik toch wel aan een job geraken zeker? Dus uiteindelijk toch mijn passie gevolgd en in twee jaar tijd (1 jaar verkorte bachelor en 1 jaar master) mijn geschiedenisdiploma behaald. Het grappige is dat ik niet één dag werkloos ben geweest na mijn Master Geschiedenis te hebben behaald. Nog voor ik afstudeerde in september, werd ik al aangenomen als praktijkassistent bij MoSa. Dus studenten, geloof niets van wat ze zeggen over de weinige jobkansen voor historici!

2. Waarom koos u er overigens voor uw academische focus te leggen op de periode 1800-2000?

Ik vind dat absoluut de boeiendste periode. Er zijn zoveel dingen gebeurd die nu nog steeds een invloed hebben. De maatschappelijke relevantie van mijn onderzoek vind ik dan ook steeds zeer belangrijk. Bovendien is mijn academische focus vooral gericht op hoe sport en maatschappij elkaar beïnvloeden en aangezien (georganiseerde) sport toch vooral een modern fenomeen is, is de periode 1800-2000 voor mij het meest relevant.

3. Wat vond u bovendien het leukste vak in uw geschiedenisopleiding?

Dat is een moeilijke vraag, omdat ik echt veel vakken leuk vond. Historisch Onderzoek Nieuwste Tijd en de tweedejaarsoefening (afgeschaft ondertussen) vond ik heel leuk, omdat ik voor het eerst archiefonderzoek mocht doen. Geschiedenis van Latijns-Amerika, Nieuwste Tijd, Colonization en Postcolonialism vond ik ook zeer boeiend omdat ze in mijn interesseveld lagen. Maar als ik echt moet kiezen, dan ga ik toch voor Migration & Subalternity. Dit vak zette echt aan tot kritisch denken in de lessen en heeft mijn academisch onderzoek heel erg beïnvloed.

4. Was u verder naast uw studie zelf ook actief in het verenigingsleven als student of in Fakbar Letteren?

Neen, ik ben nooit echt actief geweest in het verenigingsleven als student. Ik ben wel drie keer DJ geweest op de Noche Latina in Fakbar Letteren.

5. Hoe heeft u trouwens de lockdown en de coronacrisis ervaren?

Heel dubbel eigenlijk. Enerzijds vond ik het niet erg om minder sociale verplichtingen te hebben. Anderzijds miste ik mijn familie, vrienden en collega’s wel. Het vervelendste aan mijn werk tijdens de lockdown vond ik dat ik niet in de aula’s kon staan om les te geven en dat er geen studenten konden langskomen voor individuele begeleiding op mijn bureau. Lesgeven of feedback geven voor een scherm is toch een heel andere ervaring. Ik hoop dus dat ik jullie dit academiejaar zoveel mogelijk terug in real life kan zien.

6. Als u een historische gebeurtenis als de meest boeiende zou moeten aanduiden, welke zou dat dan zijn? En waarom?

Zonder twijfel de Spaanse Burgeroorlog. Mijn Spaanse grootmoeder heeft die nog meegemaakt als kind en de laatste jaren is ze daar veel over beginnen te vertellen. Ik was enorm geboeid geraakt door haar verhalen hierover en heb mijn masterthesis dan ook over de Spaanse Burgeroorlog geschreven. Deze historische gebeurtenis heeft echt alles wat een geschiedenisfanaat verlangt: een ideeënstrijd tussen verschillende politieke/sociale bewegingen (communisten, socialisten, trotskisten, anarchisten, liberalen, katholieken, nationalisten, fascisten, …), legendarische veldslagen, geëngageerde beroemdheden, een prachtige beeldcultuur (zoek maar eens “Spanish Civil War posters” op Google), internationale impact en maatschappelijke relevantie tot op vandaag.

7. Heeft u verder enige aanraders qua films of boeken voor onze lezers? En waarom specifiek deze?

Als je de wereld van de high society en intellectuelen in het Europa van eind negentiende en begin twintigste eeuw wil leren kennen dan moet je echt het prachtige De Wereld van Gisteren van Stefan Zweig lezen. Wil je echter de diepste krochten van de maatschappij leren kennen, dan moet je Down and Out in Paris and London van George Orwell lezen, één van mijn favoriete boeken. Soldados de Salamina is dé roman die je moet lezen over de Spaanse Burgeroorlog en Fluitend door de Wereld is een prachtig reisverhaal van de Belgische scheidsrechter John Langenus, die als eerste scheidsrechter ooit een finale van het WK voetbal floot in 1930. Uit mijn Taal- en Letterkunde-periode zijn er twee boeken bijgebleven. Ten eerste, L’Énigme du retour van Dany Laferrière, een bijzonder boeiende beschrijving van de terugkeer van een migrant (de schrijver zelf) naar zijn thuisland een dertigtal jaar later. Ten tweede El jardín de senderos que se bifurcan (De tuin met zich splitsende paden) van Jorge Luis Borges. Dit zijn fantastische (letterlijk)/magisch realistische kortverhalen die veel moeite vragen, maar ook met veel humor zijn geschreven. Qua films moeten jullie zeker eens de controversiële documentaires/propagandafilms van Joris Ivens kijken op Youtube. Mijn favorieten zijn, als kleinzoon van een mijnwerker, het rauwe Misère au Borinage en natuurlijk The Spanish Earth, een propagandafilm uit de Spaanse Burgeroorlog, geregisseerd door Joris Ivens en geschreven en ingesproken door Ernest Hemingway.

8. Wat is overigens uw favoriete personage uit Lord of the Rings? En waarom?

Sméagol/Gollem. Waarom precies kan ik niet uitleggen, maar ik vind hem geweldig in de films.

9.  Onze redactie en de Leuvense studenten zouden ook nog graag weten wat uw lievelingseten is?

Niets is lekkerder dan de Lentejas a la asturiana (Asturische stoofpot met linzen en chorizo) gemaakt door mijn abuelita. Daarnaast ben ik ook een heel grote pasta-liefhebber.

10. Ten slotte: heeft u nog enige tips, levenswijsheden of zaken die u graag wilt delen met onze lezers?

Lees je papers na a.u.b., dat bespaart mij veel werk. 😊

Maar nu serieus: ik wil nog een levenswijsheid meegeven aan de studenten aan de hand van een quote van de Spaanse schrijver/filosoof Miguel de Unamuno: “El modo de dar una vez en el clavo es dar cien veces en la herradura”. Vrij vertaald: Om de spijker op de kop te slaan, moet je eerst 100 keer op het hoefijzer slaan. Hiermee wil ik aangeven dat je door doorzettingsvermogen je doel kan bereiken en dat falen deel uitmaakt van het leerproces.

The following two tabs change content below.

Laatste berichten van Hermes (toon alles)

Hermes
Hermes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *