What hurts the most? Aangereden worden door een bus of een L-vak blokken?

De blok. Een periode van zwoegen en zweten, van wenen, van wensen dat je nooit geboren was en van nog wat wenen. Ook uw redactie ziet zwaar af dezer dagen. Vooral het studeren van een L-vak vermindert de zin om te leven aanzienlijk. Op verzoek van velen besloot onze redactie dan ook iets te testen: zou geraakt worden door een bus pijnlijker of minder pijnlijk zijn dan het leren van zulk k*tvak? De Hermesredactie zocht het voor u uit.

Om de werklast toch wat eerlijk te verdelen besloten Alec en ik elk de helft van het onderzoek te doen en onze resultaten naast elkaar te leggen. Aangezien Alec een masterstudent is en geen L-vakken meer heeft – hoewel hij zich de bittere ervaring nog herinnert- besloot hij geraakt te worden door een bus. Helaas werd ik dan ook aangewezen om me te ontfermen over een L-vak, namelijk L-interculturaliteit. Een vak dat al evenveel samenhang vertoont als de Republikeinse partij. Toegegeven, ik was al blij dat ik dit keer geen L-dataverwerking meer moest leren. Een vak dat al even veel dingen heeft verwezenlijkt als Ben Weyts deze regeringsperiode. Niets dus. Maar bon genoeg gezeverd, tijd voor het verslag van ons onderzoek.

Donderdag zeven december. Ik begon aan L-interculturaliteit. Het eerste hoofdstuk bevatte al zo’n abstracte en moeilijk te vatten leerstof dat ik begon na te denken of ik niet beter een job in de McDo zou zoeken. Met of zonder diploma geschiedenis is de kans toch reëel daar terecht te komen. Toch besloot ik nog door te zetten. Alles voor de Hermeslezers. Hersencel na hersencel stierf af naarmate de hoofdstukken vorderden. De cursus werd tot overmaat van ramp dan ook nog eens afgesloten door twee hoofdstukken over de grenzen van taal. Leerstof die al even vaag is als het klinkt. Visuele en mentale aanranding in zijn puurste vorm. Tranen vloeiden, haren werden uitgetrokken en er werden vooral heel wat plannen gemaakt om het rectoraat te bestormen. Nooit had ik ooit met zo’n zware uitdaging te kampen gehad. Niet per se omdat de leerstof moeilijk was, maar gewoon zo van de pot gerukt, vaag of onlogisch. Ondanks dat ik de twaalfde mijn examen kon afleggen, bleef ik nog dagen later ’s nachts nat in het zweet wakker worden. Ontredderd. Angstig. Getraumatiseerd. Getekend voor het leven. U zou eventueel oogrollend kunnen denken dat ik overdrijf, maar dan bent u gewoon met een laag IQ geboren.

Visuele en mentale aanranding in zijn puurste vorm.

Alecs ervaring bleek een groter succes. Aangezien hij ook al te maken had gehad met L-vakken was hij door het dolle heen dat hij door een bus geraakt mocht worden. Aan het station van Leuven koos hij er eentje uit en na een frontale botsing werd hij weggeslingerd met een gelukzalige glimlach op zijn gelaat. Wetende dat ik op dat moment veel slechter af was dan hijzelf. Aangezien Alec de klap niet overleefde zag hij ook veel minder lang af dan mezelf. (Bij deze ook de mededeling dat hij is heengegaan. Bespaar uzelf geen vreugdedansje.)  Door onze opoffering kunnen wij u nu wel officieel bevestigen dat een frontale botsing met een bus – in deze specifieke context de lijn 4 naar Herent -minder pijnlijk of zwaar valt dan een L-vak. Dus aan allen die er deze blok nog eentje moeten blokken: HAHAHA losers.

Disclaimer: wij weten dat dit matige artikel compleet van de put gerukt is en al even nutteloos als onze functie zelve. We, aka ik, moesten gewoon even onze frustraties kwijt.

The following two tabs change content below.

Robbe Verbrugge

Laatste berichten van Robbe Verbrugge (toon alles)

Robbe Verbrugge
Robbe Verbrugge

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *