Een hids voor West-Vlamingen in Leuven

Hier ben je dan, eindelijk aangekomen in Leuven na een auto-/treinrit van ongeveer 2 uur. Je had perfect kunnen kiezen om naar Kortrijk te gaan en nog 2 jaar te genieten van de West-Vlaamse sfeer, of je kon de meerderheid van je leeftijdsgenoten gevolgd zijn naar Gent, de West-Vlaamse kolonie bij uitstek in Oost-Vlaanderen. Het mocht allemaal niet zijn want jij was vastberaden om je middelbare leven achter jou te laten en te kiezen voor een nieuw begin in het verre Vlaams-Brabant. Dit academiejaar was zeker het laatste wat jullie hadden verwacht toen het studentenleven zich in foldertjes en informatiebrochures zich aan iedereen was komen voorstellen vorig jaar. Bekijk het anders zo: neem nu nog eens goed de tijd om je mentaal en vocabulair voor te bereiden op het leven van een West-Vlaamse student in Leuven. Laat je volgend jaar niet verrassen door de andere provinciën met gebruik van deze handleiding, waarin een ervaren veteraan haar ervaringen en levenswijsheden zal delen. Zo staan we bij de heropening van het sociale leven sterker dan ooit en komt de kolonisatie van Leuven binnen handbereik.

Door Fauve Horrie

Ten eerste, laat je niet vangen!

Je medestudenten zullen graag een babbeltje slaan. Praten is leuk en gezellig en zo leer je natuurlijk de nieuwe mensen in de Leuvense omgeving kennen. WEES WAAKZAAM! Ja ze praten graag, vooral de Brabanders, want zij hebben zogezegd een perfecte algemene uitspraak van het Nederlands. Maar let op voor hun ongewone interesse in dialecten en alle woorden die afwijken van de “norm”. Wanneer jij aan het woord bent tijdens een gesprek is het van essentieel belang om je gesprekspartners goed in de gaten te houden. Zie je ook maar de kleinste vorm van een verborgen lach of kijken ze net enorm verward, alsof je een enorm vraagteken boven hun hoofd zou kunnen tekenen. STOP MET PRATEN! IT’S A TRAP! (~ Admiral Ackbar, Battle of Endor). Ze verstaan geen woord van wat je daar zit te vertellen, geen woord. Het ergste van al is dat ze je ook niet gaan onderbreken om vriendelijk te vragen of je dat nog eens zou kunnen herhalen. NEE BESTE MENSEN, NEE! Ze verkiezen om een half uur tot een uur gewoon te doen alsof ze luisteren om dan na je mooie monoloog doodleuk volgende uitspraak te doen: “Omg sorry hé, maar daar heb ik nu echt niets van verstaan. Oh maar sorry éh. Hahahahaha jullie praten zo grappig hahaha. Zo schattig jullie dialect.” Vaak vullen ze dit graag nog aan met hun beste imitatie van ons dierbare West-Vlaamse dialect. Ik heb ondervonden dat hen uitmaken voor een beschimmelde aardappel enkel voor meer gelach zorgt. Je stilzwijgend terugtrekken naar veiligere gronden lijkt de meest optimale oplossing.

Ik heb ondervonden dat hen uitmaken voor een beschimmelde aardappel enkel voor meer gelach zorgt.

Ten tweede, nee tegen muggengeheugen!

Ik weet niet in hoeverre dit een uitgebreide uitleg nodig heeft. Ik denk dat jullie allemaal wel het probleem zien en geloof mij, het is pijnlijk. Dit is ongetwijfeld het meeste gevraagde woord dat ik ooit al gekregen heb in mijn tijd hier in Leuven. (Ja dat is dus een ding, mensen gebruiken je als een kermisattractie waar je zogezegd een muntje aan geeft en dan vragen ze jou om een woord uit te spreken. Al dan niet in dialect of zo standaardtaal mogelijk.) Ik herinner mij de pijnlijke pogingen om het zo AN mogelijk uit te spreken, de zoektocht naar mijn ‘g’ was nog nooit zo publiek. In de veiligheid van je moederprovincie werd je tijdens je schone jeugd nooit zo geconfronteerd met het tekort aan een g-klank. Wat is mijn tip in dit geval? Aan de ene kant kan je er zo weinig mogelijk om geven en je mooiste muhhenheheugen presenteren, aan de andere kant je kan thuis of op kot hele nachten oefenen voor de spiegel. Een combinatie van beide gaat natuurlijk ook. Het goeie nieuws is wel, dit verdwijnt zo goed als helemaal nadat je medestudenten een volledig jaar hebben gehad om hun dialect-fantasieën op jou bot te vieren.

PS: je kan hen allemaal terugpakken door in een groepsgesprek te vragen of het nu koelkast, ijskast of frigo is. 100% succes gegarandeerd en jouw dialect zal plots verbleken in vergelijking met deze titanenstrijd.

Ten derde, let op van de volwassenen!

 Ja je hoort dat goed, niet alleen de studenten zijn gevaarlijk, maar ook de volwassenen zullen hun kans niet missen als ze nog eens kunnen lachen met een kwetsbare West-Vlaming die gescheiden is van zijn familie. Dit is eigenlijk meer een persoonlijke anekdote, maar voor de volledigheid zeg ik het maar een keer. Dit was tijdens de zomerse winterperiode te Leuven, in het jaar 2019. Of ja, ik vond dat toch al bij al niet zo koud. Wanneer ik dan met vrienden langs de kerstmarkt in Leuven wandelde had iemand het zo koud dat ze liefst nog een muts gingen kopen nu we daar toch aan het passeren waren. Ik vergezel de persoon naar het dichtstbijzijnde kraampje waar ze winterkleren te koop hebben. Tijdens het rondsnuisteren ben ik zelfs zo vriendelijk van mijn mening te geven wanneer die gevraagd werd op vragen zoals: “Lijkt mijn hoofd niet te dik in deze muts?” Wordt ik daar plots wel niet het slachtoffer van die marktkramer zeker? “Het is zeker veel kouder hé in West-Vlaanderen?” Ja wat moet ik daar op zeggen? Gewoon wat onnozel knikken en snel afrekenen is de snelste vluchtroute. Allee ik vind nu niet dat mijn accent zo sterk is, alhoewel iedereen die een dialect heeft dat argument wel eens gebruikt. Ik wil maar zeggen kinderen, pas op van de volwassenen want die vinden dat een overwinning als ze iemand zijn herkomst kunnen raden door het dialect te ontcijferen. Tot daar mijn anekdote over de marktkramer die weer eens een West-Vlaming had herkend.

Allee ik vind nu niet dat mijn accent zo sterk is, alhoewel iedereen die een dialect heeft dat argument wel eens gebruikt.

Ten vierde, joak, nink en oak.

Voor de niet-West-Vlamingen die deze handleiding ook eens aan het doorbladeren zijn en zo een beter inzicht willen krijgen in onze West-Vlaamse levensstijlen. We gaan direct het ijs breken, of zoals mijn moeder zou zeggen, het water breken (ze mist soms met gezegdes) en bevestigen dat dit geen grapje is om ons dialect interessanter te maken. Net zoals alles in het leven zijn wij ook hier heel serieus over en net omdat we dit zo serieus nemen zal ik hier voor eens en altijd de correcte (Roeselaarse) vervoegingen neerschrijven.

Ja                           Nee                        Als

Joak                             Nink                             Oak

Joaj/Joag                     Nêej(e)/Nêeg              Oaj(e)

Joat                             Nint                             Oat

Jow                             Nêew                          Oamme

Joj                               Neij(e)                         Oaje

Joas                             Nins                             Oanze

Vraag voor de zekerheid aan je West-Vlaamse vrienden eens wat zij zeggen. Dit is één van de uitzonderingen als het aankomt op vragen stellen over ons dialect. We staan daar thuis niet zoveel bij stil dus dat is altijd eens leuk om dan eens uit te leggen. Zo zie je maar dat wij heel gezellige mensen zijn met een passie voor taal.

Ten vijfde, patatten.

Deze zat er toch al een eindje aan te komen. De patatten, aardappelen, petoeters, aardvrucht van de goden. Het is onvermijdelijk, ONVERMIJDELIJK! Als je jouw volledige studentencarrière in Leuven doorstaat als West-Vlaamse jeugd, zonder ook maar 1 opmerking over patatten, dan stel ik voor dat je iets laat weten aan de Hermesredactie wan dat is nu eens een interview dat ik zou willen lezen. Het enige wat ik echt kan zeggen op vlak van tips is dat je jou gewoon moet voorbereiden op het worden van een patattenboer. Dat is het, er is geen ontkomen aan, je lot staat vast. Elke West-Vlaming die het durft om een voet in Leuven te zetten wordt automatisch getransformeerd. Een beetje zoals Winx Club, maar met minder glitter en meer aarde. De grootste shock moet nog komen, ik zal het u eens zeggen eh en ik schaam mij nog geen haar: ik vind dat oprecht nog niet eens zo erg. Dat lees je goed, ik accepteer het. Ik accepteer het feit dat mensen ervan uitgaan dat ik patatten kweek in mijn tuin. Ik accepteer dat rauwe patatten eten een nieuwe sport is geworden voor mij, ja zelfs diepvriesfrieten heb ik al geprobeerd. Mensen die bientjes niet kunnen onderscheiden van krieltjes steken mij in het hart en ja, mijn hart maakt door langdurige conditionering een sprongetje als ik langs de patatten in de Colruyt passeer. Voilà, dat is de waarheid en ik denk dat ik niet de enige ben (Ik hoop dat toch anders is dit misschien wel een beetje gênant).

Om het voor iedereen eens samen te vatten, het leven als West-Vlaamse student in Leuven is eigenlijk best wel gezellig. Je hebt sowieso altijd een onderwerp dat een doodvallend gesprek kan redden. Bij mondelinge presentaties gaan je vrienden jou moreel steunen want potverdikke dat is toch moeilijk om onder stress mooi AN te blijven spreken. Misschien is het zelfs in Leuven dat je zelf meer de charme van je dialect leert zien en appreciëren. Of misschien zijn we dan toch de vriendelijk-uitziende mensen die genadeloos Leuven komen koloniseren. Om het met de geparafraseerde woorden van professor Soen te zeggen:  in het derde jaar komen de versterkingen uit Kortrijk aan en is onze overwinning, zoals in Gent, in de maak.

The following two tabs change content below.

Laatste berichten van Hermes (toon alles)

Hermes
Hermes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *